Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan
bir bebek varmış.
Bir gün Allah’a sormuş:
-Allah’ım, beni yarın dünyaya göndereceğini
söylediler, fakat ben o kadar küçük ve
güçsüzüm ki, orada nasıl yasayacağım?
—Tüm meleklerin arasından senin için bir
tanesini seçtim. O seni bekliyor olacak
ve seni koruyacak. Meleğin sana Ergün
şarkı söyleyecek ve gülümseyecek.
Böylece sen onun sevgisini
hissedecek ve mutlu olacaksın.
-Pekiiiii... İnsanlar bana birşeyler
söylediklerinde, dillerini bilmeden
söylenenleri nasıl anlayacağım?
—Meleğin sana dünyada duyabileceğin en
güzel ve tatlı sözcükleri söyleyecek, sana
konuşmayı dikkatle ve sevgiyle öğretecek.
—Peki, Allah’ım, ben seninle konuşmak
istersem ne yapacağım?
—Meleğin sana ellerini açarak
bana dua etmeyi de öğretecek.
—Dünyada kötü adamlar olduğunu duydum,
beni kim koruyacak?
—Meleğin seni kendi hayati pahasına
dahi olsa daima koruyacak.
—Fakat ben, seni bir daha
göremeyeceğim için çok üzgünüm.
—Meleğin sana sürekli benden söz edecek
ve bana gelmenin yollarını sana öğretecek.
O sırada Cennette bir sessizlik olur
ve duyanın sesleri cennete kadar ulaşır.
Bebek gitmek üzere olduğunu anlar
ve son bir soru sorar:
-Allah’ım eğer simdi gitmek üzereysem lütfen
çabuk söyle, benim meleğimin adi ne?
—Meleğinin adının önemi yok yavrum,
sen onu "ANNE diye çağıracaksın...
